Noah Hovland er blant dei fem gutane som er med i satsingsgruppa til Stord Turn. Her saman med russisk trenar Andrey Kazakov. Foto: Kari Mendelejev von Svanberg
- Annonse -
- Annonse -
- Annonse -

Men ifølgje trenaren er det ikkje berre trening som skal til for å nå høgt opp i toppsjiktet.

– Det er viktig å finne ein balanse mellom det å ha det kjekt og det å lære avansert teknikk. Som trenar kan eg gjerne vere streng, men det åleine held ikkje i lengda. Då vil ungane dette av, seier trenar Jan Roar Hovland i Stord Turn.

På laurdag er det duka for andre seriekonkurranse i apparatturn i Bergen, og satsingspartiet på Stord er i full gang med å førebu seg til helgas storhending.

Dette krev sitt både frå utøvarane og støttespelarane.

Fleire faktorar

– Turn er ein krevjande idrett. Det trengs resursar, dedikerte foreldre, engasjerte ungar og dyktige trenarar for å lukkast. Alle må ville det. Foreldra må ha mogelegheit til å kunne køyre fem dagar i veka, og som trenar må eg vere veldig glad i ungar. Den psykologiske kontakten er viktig.

Hovland har vore trenar i Stord Turn i tre år, og har i dag ansvaret for dei yngste turnarane på satsingsnivå. Nyleg hadde dei besøk av Andrey Kazakov, ein russisk trenar, som bidrog med rettleiing av gutane opp mot konkurransen.

- Annonse -

Dette var eit etterlengta tilskot, skal ein tru Hovland sjølv.

– Tradisjonelt sett har me ikkje hatt faste avtalar med internasjonale trenarar på høgt nivå, men viss me skal ha mogelegheit til å hevda oss i toppen i Noreg og kanskje vidare i Skandinavia, er me heilt avhengig av å leige inn ekspertise på meir regelmessig basis.

Frå to til femten

For to år sidan var det berre to utøvarar blant den yngre gruppa som dreiv på med apparatturn. I dag er dei femten utøvarar, fordelt på satsingsparti, mellomparti og eit nytt mini-aspirantparti for yngre lovande.

– Målet har jo heile tida vore å få til ei god gruppe med ei god framtid. Dette har vore ein stor motivasjon. Eg synes det er altfor gale dersom Stord apparatturn ikkje skulle kunne overleve. Dette ville vore ein katastrofe, meiner Hovland.

– Men er det eit mål at alle gutane skal få ein karriere innanfor turn?

– Ønsket er å få ut maksimalt av potensialet til desse gutane, og at dei er betre rusta for utfordringar i livet når dei går ut av idretten, enn då dei gjekk inn. Så får me sjå kor langt det går.

Ut av komfortsona

Til vanleg trenar gutane opptil 13 timar i veka, med intensive økter kvar dag. Hovland legg ikkje skjul på at det fort kan bli ein livsstil både for trenar og gymnast.

– I utgangspunktet skal me ikkje ha særleg med pausar imellom stasjonane, me skal gå direkte vidare til neste aktivitet. Innimellom prøver me å få ungane litt ut av komfortsona på trening. Dette er viktig for å kunne meistre apparatturn seinare, på same måte som at skihopparar ikkje startar i den høgaste bakken med ein gang, seier trenaren.

– Me oppfordrar dei innimellom til å utfordre si eiga frykt, for til dømes hopping frå ukomfortable høgder.

– Har du ein strategi for å løfte gutane opp til eit høgare nivå?

– Eg trur det er viktig å få gruppa til å fungere og trivast i lag. At ein lærer å bli eit bra team som støttar kvarandre opp. Det trur eg er eit bra utgangspunkt. Så kan me trene hardare på meir avansert teknikk etter dette kjem på plass. Då toler utøvarane litt meir.

- Annonse -