Pressefoto.
- Annonse -
- Annonse -

Jo meir ein lyttar, jo fleire gullkorn dukkar opp.

Nils Eivind Horneland frå Stord har lenge vore aktiv musikar. På 2000-talet starta han som frontfigur i det bergenbaserte Stord-bandet Superbravo, og i 2012 debuterte han under artistnamnet Nils Horn med singelen «This House».

Seks år seinare har han endeleg klart å jobbe seg fram til sitt første album. Vestnorsk indie, kallar han det. Rufsete caférock, kallar eg det.

Uansett assosiasjonar kan ikkje resultatet beskrivast som anna enn småfunky.

«Sjå på meg no» er eit kløktig gjennomført album med ein solid låtkatalog. Ikledd ein seig trombone, tøffe gitardriv og eit enkelt rytmisk arrangement, leverer Nils Horn eit tilbakelent og uhøgtideleg album som vitnar om ein sjølvstendig musikar.

Albumet når ikkje nødvendigvis opp til full pott. Opningssporet framstår som ufatteleg langdrygt, og med ein flat vokal og ei upolert instrumentell setting er det fort gjort at låtane sklir litt over i kvarandre.

- Annonse -
- Annonse -

Manglande klimaks gjer rett og slett at albumet krev ein del tilvenning – og til dels tvangslytting.

Likevel er det godt å kunne konstatere at jo meir ein lyttar, jo fleire gullkorn dukkar opp. Det er tydeleg at Nils Horn har ein lidenskap for tekstformidling. Låtane rommar meir enn tilsynelatande kvardagslege betraktningar, utan at det blir for poetisk og intellektuelt av den grunn.

«Dine sko i grusen» er eit fint døme på dette:

Eg e’kje så flink te å sei
Eg e’kje så flink te å gjera
Eg hørre godt at du e’ lei
Og at eg har mykje å lera
Du seie allikavel ja
Sjøl om alt gjere vondt no
Eg glømme ofta å takka
Da e’ så selvfølgelig da
Å hørra dine sko

Kall gjerne teksten for keitete og klein. Men det er kleint på ein ganske sjarmerande måte.

Personlege preferansar til side: Konseptet er umåteleg kult. Og trass i at musikken leikar med standardiserte rammer for sjangerforståing, er den framleis godt eigna til kommersiell bruk.

Tommelen opp for eit vellukka debutalbum.
- Annonse -