Geir Martin Økland er styreleiar i Stord Kristne Skule. Foto: privat
- Annonse -
- Annonse -
- Annonse -

Debatt: Frank Håvik meiner kommunen har forsøkt å laga oppkonstruerte problemstillingar for å motarbeida etableringa av den kristne skulen i Sagvåg.

På Stord er det ein positiv, initiativrik og idèrik mann som heiter Geir Martin Økland. Slike folk som tørr å fremme større tanker enn gjennomsnittet, dei treng vi i samfunnet vårt.
I fleire år har han jobba for at Stord skal få ein kristen grunnskule. Han har stått på i og han nådd langt. Han og medarbeidarane har for eigen rekning designa eit fantastisk konsept og skaffa seg statleg godkjenning trass i motstand frå byråkrati og andre lokalt som ikkje likar tanken.

Kristne skular har det vore i dette landet i lange tider. Det har alltid vore eit positiv korrektiv og alternativ for dei som ynskjer  det. Andre har bygd opp andre privatskular tufta på andre ideologiar som Steinarskulane, Montesori m.m. At nokon ikkje likar privatskular, eller for den del kristne skular er greitt, men at toleransen er slik at då ein ikkje  unner andre å starte opp er verre. Toleransen har ein tendens til å gå bare ein veg.

Til det eg her skriv kan det seiast at denne saka har ikkje med ideologi å gjere, det er tekniske krav som ikkje vert stetta. Ja er det eigentleg det. Når eg les kommunelegen sine motførestellingar som vert støtta av administrasjonen, kan ein lese langt meir ut av det enn det reint tekniske.

Sitat kommunelegen: «Dei lokalklimatiske tilhøva verkar ikkje gunstige. Slik eg vurderer solstudien ligg store deler av uteområdet i skugge i skuletida minst 4-5 månader i året. I tillegg er vind frå nord eit ikkje ukjent fenomen i Sagvåg. Det siste kan støyskjermen og bygget gjerne demma litt opp for, men skjerming for kald vind frå nord er som kjent, vanskeleg.»……..»Den planlagde støyskjermen vil «lukka inne» området og ligg heilt opp i gangvegen. I tillegg vil utsynet frå store deler av 1. høgda, som er skuledelen, vera veggen på støyskjermen. Det er uvisst kva effekt dette vil få for lystilhøve og «trivnad» innadørs.

Her er det leita med lys og lykte for finne så mange ting som kan være negativt for å komme fram til at ein samla sett «heldigvis» klare å stanse dette prosjektet. Anbefalingar blir gjort til regelkrav, og alt vert tolka mest mogleg farlig og problematisk. Ein vel kjend teknikk for å stanse noko ein ikkje likar.

Kanskje skulle ein gå til Leirvik skule og sjå på fasilitetane der? Den ligg eigentlig like nær vegen. Og til gjengjeld er trafikken er langt på veg dobbelt så stor. Der er ingen støygjerde, og der må 300 elevar og 45 tilsette dele på eit uteareal som gjev dei bare 20 kvm kvar til sin disposisjon.  På Langeland skule er talet ca 25 kvm pr. elev. Men det er eksisterande skular, men like fullt i dagleg bruk og det burde vore same krav der. Til samanlikning ville skulen i Podlen ha minst 50 kvm kvar og det dobbelte om ein tek med tilleggsarealet.

- Annonse -
- Annonse -

Det er bygd skular i dette landet som har langt frå ideelle forhold. På Stadlandet, i min heimkommune, bygde dei ein barneskule på ein plass som var så vindfull at dei måtte sette opp oppsamlingsgjerde langs elva for å fange opp barn som blåste med vinden. Men tru det eller ei, dei hadde godt læringsmiljø og det vart både grundere og arbeidsfolk av dei som voks opp der og. Skulle ein ta konsekvensen av kommunelegen sine ord på alvor måtte på alle skular nord for Bodø stanse skuledrifta i 4-5 månader på vinteren, på grunn av manglande sol.

Eg meiner at her har administrasjonen forsøkt å oppkonstruere problemstillingar som eg trur folk flest ikkje klarer å identifisere. Det er tross alt ikkje i uteområdet det meste av undervisinga går føre seg. Det er bare ein liten del av heilskapen. Er arealet så viktig burde Leirvik og Langeland skule vore stengt på dagen.

Vi hadde barn på skulen på Stord på slutten av 1980, og byrjinga av 1990-åra, og det langt frå alt som var greit der. Det måtte stor innsats til frå heimen både då og i etterkant for å bøte på skader som dårleg læremiljø og mobbing på skulen førte med seg. No er det ikkje slik at det er normalen, men for oss vart det slik. Men borna vaks til og har kome seg fram i livet likevel.

- Annonse -

No har eg forsøkt å sett meg inn i opplegget til Stord Kristne skule og kva det består i. Det er eit fantastisk konsept, der elevane kjem i første rekke. Der det osar av omsorg, omtanke og god læring gjennom heile konseptet. Det er lagt vekt på samhandling med heimane, utvikling av den enkelte og og ikkje minst trivsel. Maksimum 15 elevar i kvar klasse sikrar at lærarar og tilsette kan få høve til å sjå den enkelte elev på ein heilt anna måte enn i den offentlege skulen. I tilsvarande skular rundt om i landet har dei teke inn elevar som den offentlege skulen har slite med, og gjort dei til mønsterelevar.

I mange år har eg stått i ideelt og frivillig kristent arbeid på Stord, og eg må dessverre seie at erfaringa med det offentlege Stord har stort sett vore prega av passivitet og lite støtte. Eg var med i arbeidet med Rind og Rindbua på 90-tallet, og mange unge fekk ein ny start der. Men frå kommunalt hold var det dessverre ingen støtte å få, der vart det kravd maks husleige i kommunale skur som skulle sanerast. Den einaste støtta vi fekk den gongen var at kommunen løyva nokre tusen så vi fekk betalt kaileige tilbake til kommunen. Lyspunktet den gangen var Arbeidskontoret og Jens Arne Stautland som gjorde ein framifrå innsats og «køyrde slalåm» mellom reglar og ordningar for å serve oss så vi kunne hjelpe risikoutsett ungdom inn på stø kurs i livet.

Derfor hadde eg vona at kommunen no var kome litt lenger og at dei ville hjelpe Stord Kristne Skule å komme i gang. Ja, alt er ikkje optimalt, men det er ikkje lett i ein startfase å få finansiert eit tipp topp moderne anlegg. Eg vil gje stor honnør til Svein Hatlevik for den måten han har hjelpt til på for å få dette prosjektet i hamn. Ja, visst er han huseigar og forretningsmann, men det hindrar ikkje mannen frå å være framsynt og ha eit stort hjertet likevel.

Eg vonar dei folkevalde denne gongen har mot til å trosse eit byråkrati som etter mitt syn er litt for glad i å finne sperrebukkar for private initiativ . Verken fylket, vegvesen eller andre har kome med innsigelser mot prosjektet, derfor meiner eg dette er meir ideologisk begrunna enn lovverk. I innstillinga til forvaltningsstyret er det anbefalingar konsekvent brukt som det skulle være lovverk,  i tillegg til lauslege synsingar som er lite konkrete.

Eg har såpass tru på dei folkevalde, at dei ser kva som her ligg kamuflert, og at dei torer å skjære igjennom og gje Stord Kristne Skule ein sjanse til vise kva dei er god for.

Frank Håvik

 

- Annonse -

- Annonse -
- Annonse -